W ostatnim wrześniowym streszczeniu umieszczonym w naszym Portalu zwróciliśmy uwagę na współcześnie występujące trudności w prowadzeniu badań klinicznych u kobiet w ciąży, w tym tych dotyczących powikłań ciąży i prób ich zapobiegania przy pomocy leków przeciwzakrzepowych. W ten problem wpisuje się także sposób właściwego postępowania u kobiet w ciąży cierpiących na zespół antyfosfolipidowy. Temu tematowi został poświęcony wykład w czasie kongresu ISTH w 2025 roku, którego poszerzoną wersję jego autorzy opublikowali obecnie w Research and Practice on Thrombosis and Haemostasis.
U kobiet z zespołem antyfosfolipidowym (APS) powikłania położnicze obejmują trzy różne manifestacje kliniczne: niewyjaśnione nawracające poronienia przed 10 tyg. ciąży, niewyjaśnione obumarcie płodu w, lub po 10 tyg. ciąży, oraz przedwczesny poród przed 34 tyg. ciąży, wywołany ciężkim stanem przedrzucawkowym lub ciężką niewydolnością łożyska. Nowe kryteria klasyfikacyjne ACR/EULAR z 2023 roku przypisują większą wagę (liczbę punktów) późnym powikłaniom ciąży, związanym z nieprawidłowościami łożyska.
Nabyty zespół von Willebranda (AVWS) jest to rzadkie, prawdopodobnie nie zawsze zdiagnozowane zaburzenie krzepnięcia krwi, charakteryzujące się nabytym niedoborem lub zmianą strukturalną białka czynnika von Willebranda (VWF). Rzeczywista częstość występowania jest nieznana i nie została formalnie ustalona (ponad 700 opisanych przypadków); wciąż nie ma powszechnie akceptowanych kryteriów diagnostycznych.
Praktyczne aspekty diagnostyki i postępowania w chorobach hematologicznych, zagadnienia związane z transfuzjologią oraz kwalifikacją pacjentów do procedur medycznych stanowiły główne tematy XII edycji konferencji „Hematologia z bliska”, która odbyła się 3 października 2026 r. w Częstochowie. Nagrania wykładów są już dostępne w zakładce "Relacje cyfrowe".
Firma Werfen zaprasza Czytelników portalu hemostaza.edu.pl na kolejny webinar edukacyjny. Tym razem będzie on poświęcony chorobie von Willebranda (vWD).
W 18. edycji konkursu „Złoty Skalpel” 5. miejsce zajął projekt wdrożenia nowoczesnej strategii przedtransfuzyjnej Type & Screen (T&S) w polskich szpitalach. Inicjatywa zespołu ze Szpitala św. Elżbiety w Katowicach (American Heart of Poland) udowadnia, że bezpieczne wydawanie koncentratu krwinek czerwonych bez rutynowej próby krzyżowej optymalizuje funkcjonowanie pracowni immunologii transfuzjologicznej i wpisuje się w założenia Patient Blood Management.
Hemofilia A (HA) jest wrodzoną skazą krwotoczną charakteryzującą się niedoborem czynnika VIII (factor VIII, FVIII). W Kanadzie szacowana częstość występowania hemofilii A wynosi 19,1 na 100 000 urodzonych mężczyzn. Zgodnie z raportem World Federation of Hemophilia (WFH) Annual Global Survey 2024 w Kanadzie odnotowano 3667 osób z hemofilią A, w tym 35 osób z hemofilią powikłaną inhibitorem FVIII.
Mimo skutecznej profilaktyki marstacimabem u pacjentów z hemofilią mogą występować krwawienia przełomowe lub sytuacje wymagające leczenia okołooperacyjnego. Międzynarodowy panel ekspertów wypracował praktyczne rekomendacje dotyczące stosowania koncentratów czynników krzepnięcia i leków omijających, podkreślając, że postępowanie powinno być każdorazowo dostosowane do obrazu klinicznego i profilu ryzyka pacjenta.
W pierwszym w 2026 r. wydaniu okresowego przeglądu piśmiennictwa dokonanego przez Europejskiego Konsorcjum ds. Hemofilii (EHC) zebrano głównie doniesienia dotyczące nowych terapii u chorych na hemofilię i pokrewne skazy krwotoczne ze zjazdu Amerykańskiego Towarzystwa Hematologicznego (American Society of Hematology, ASH), który odbył się w grudniu 2025 r. Poniżej przedstawiamy najnowsze doniesienia dotyczące terapii emicizumabem.